Bezaram kenare Ham

ta beshan ye Jomle

Jomle Bahonast

minevisam ta khodam ro Gom konam toye koche pas kochehaye ke kalameha baram misazan

Ta neshon nadam ke inja Yeki Tanhast

Tanha?!

...

khaste shodam az in hame kalamehaei ke bikhodi mishinan kenare ham

Man Tanha nistam.

man inja Hastam, Mibinam, Mishenavam, Hes mikonam

va mardomi ro mibinam ke vaghti tanhan

tanhaeishono ba ye ghasedak, ye Shaparak taghsim mikonan

pas manam tanhaeimo ba KHODAm taghsim mikonam

va be Aghaze miandisham

فرشته ها آمده اند پایین. همه جا پر از فرشته است.از کنارت که رد می شوند،می فهمی؟
اسمت را که صدا می زنند، می شنوی؟ دستشان را که روی شانه ات می گذارند ،حس می کنی؟
راستی حیاط خلوت دلت را آب و جارو کرده ای؟دعاهایت را آماده گذاشته ای؟ آرزوهایت را مرور کرده ای؟
می دانی که امشب به تو هم سر می زنند؟ می آیند و برایت سوغات می آورند، پیراهن تازه ات را.

بعد از آن همه خوردن و خوابيدن و خوش گذراندن حالا ناچار بود مدتي را در خلوت بنشيند و فكر كند..

روزها و شب ها را در يك فضاي  تنگ و تاريك به سكوت نشست.

تنهايي آزارش مي داد.اما بايد تحمل مي كرد.

احساس كرد تغييري در حال رخ دادن است..اما هنوز نمي دانست ماجرا چيست!!شعاع كم رنگ نوري فضايش را روشن كرد.با زحمت،اول شاخك هايش را و بعد دست و پايش را بيرون آورد.ناگهان متوجه شد صاحب دو بال زيبا و رنگارنگ شده است.اكنون او مي توانست پرواز كند.

با خود گفت:تحمل آن همه سختي به اين پرواز و زيبايي مي ارزيد...

یه روز یه دانشمند یه آزمایش جالب انجام داد... اون یه اکواریم شیشه ای ساخت و اونو با یه دیوار شیشه ای دو قسمت کرد .
تو یه قسمت یه ماهی بزرگتر انداخت و در قسمت دیگه یه ماهی کوچیکتر که غذای مورد علاقه ی ماهی بزرگه بود .

ماهی کوچیکه تنها غذای ماهی بزرگه بود و دانشمند به اون غذای دیگه ای نمی داد... او برای خوردن ماهی کوچیکه بارها و بارها به طرفش حمله می کرد، اما هر بار به یه دیوار نامرئی می خورد. همون دیوار شیشه ای که اونو از غذای مورد علاقش جدا می کرد .

بالا خره بعد از مدتی از حمله به ماهی کوچیک منصرف شد. او باور کرده بود که رفتن به اون طرف اکواریوم و خوردن ماهی کوچیکه کار غیر ممکنیه .

دانشمند شیشه ی وسط رو برداشت و راه ماهی بزرگه رو باز کرد اما ماهی بزرگه هرگز به سمت ماهی کوچیکه حمله نکرد. اون هرگز قدم به سمت دیگر اکواریوم نگذاشت .

میدانید چرا؟

اون دیوار شیشه ای دیگه وجود نداشت، اما ماهی بزرگه تو ذهنش یه دیوار شیشه ای ساخته بود. یه دیوار که شکستنش از شکستن هر دیوار واقعی سخت تر بود .

اون دیوار باور خودش بود. باورش به محدودیت. باورش به وجود دیوار. باورش به ناتوانی

.....

باران

باران را مي بوسم،و براي روزهايي كه چشمانم باراني نيست توشه بر ميدارم،ساعتها نگاه كردن به باران . ثانيه هاي طولاني زير باران بودن،تو را درياي رحمت خدا مي كند،تو قطره اي..

سه چيز در زندگي هيچگاه باز نمي گردند: زمان، کلمات و موقعيت ها.

سه چيز در زندگي هيچگاه نبايد از دست بروند: آرامش، اميد و صداقت.

سه چيز در زندگي هيچگاه قطعي نيستند: رؤيا ها ، موفقيت و شانس .

 سه چيز در زندگي از با ارزش ترين ها هستند: عشق، اعتماد به نفس و دوستان

شخصي از پروردگار درخواست نمود به او بهشت و جهنم را نشان دهد خداوند پذيرفت و او را وارد اتاقي نمود كه مردم در اطراف يك ديگ بزرگ غذا نشسته بودند. همه گرسنه و نا اميد و در عذاب بودند. هر كدام قاشقي داشتند كه به ديگ ميرسيد ولي دسته قاشقها بلند تر از بازوي آنها بود بطوريكه نمي توانستند قاشق را به دهانشان برسانند، عذاب آنها وحشتناك بود. آنگاه خداوند به او گفت اينك بهشت را به تو نشان ميدهم، او به اتاق ديگري كه درست مانند اتاق اولي بود وارد شد. ديگ غذا، جمعي از مردم و همان قاشق هاي دسته بلند. ولي در آنجا همه شاد و سير بودند. آن مرد گفت: نمي فهمم چرا مردم در اينجا شادند در حاليكه شرايط با اتاق بغلي يكسان است؟ خداوند تبسمي كرد و گفت: خيلي ساده است، در اينجا آنها ياد گرفته اند كه يكديگر را تغذيه كنند. هر كسي با قاشقش غذا دهان ديگري ميگذارد چون ايمان دارد كسي هست غذا در دهانش بگذارد.

کمال این است و بس

خویش را در خویش پیدا کن

کمال این است و بس

چند میگویی سخن از درد و عیب دیگران

خویش را اول مداوا کن

کمال این است وبس

پند من بشنو به جز با نفس شوم بد سرشت

با همه عالم مدارا کن

کمال این است و بس

چون به دست خویشتن بستی تو پای خویشتن هم

به دست خویش باز کن

کمال این است و بس

سلام  اي سال نو

اي وامدار لحظه هاي روشن فردا

خداحافظ تو را اي كهنه سال،اي خاطرات شاد و نازيبا

سلام اي سبزي و آب زلال و سايه هاي بيد

هلا اي آفتاب پاك پر اميد

خداحافظ تو را يلدا و شب هاي زمستاني

سلامم بر تو اي سالي كه مي آيي

طراوت پيشه پاك اهورايي،بهار سبز رؤيايي

چه سر مستم، كه مي آيي

درودم بر تو اي فصل شكفتن

آشناي با طراوت،مهربان ميلاد باريدن

خداوندا بگردان چون بهاران

حال من را ،سوي آن حالي كه مي داني

به جان سرو زيبا ،سبز خواهم شد

بسان قاصدك ها ،من رها از غصه خواهم شد

شما را حوض آبي

ابر بغض آلوده

اي زيبا كلام ناودان قصه گو

من دوست مي دارم

سلام اي كوچه هاي شسته از باران

كنون اي مهربانان،ياد ياران،ياد ياران

خداحافظ ذغال رو سياه

افكار سرما خورده و محبوس

گذر كردم،سياووش گونه پروازي فراز آتش و

خرسند از پاكي

خدايا،كاسه تقدير آوردم

و نجوا گونه،قاشق مي زنم تا صبح

عطا كن قسمت من را تو بهروزي

به قدر ظرف من،نه

قدر مهر، چون تو معبودي

كريما،روزي ام را عاشقي فرما

خدايا،قدر اشكي عطايم كن

ببارم گاه گاهي،رو به درگاهي

خدايا سال ها و لحظه هاي رفته ام،رفتند

مرا اينك،تو سال و لحظه هاي با سعادت هديه ام فرما

به من آرامشي ،مهري،عنايت كن

يقيني مرحمت فرما

بفهمم تا خدا،يك،يا خدا، باقي ست

و روحي،تا به پرواز آورد،اين جسم خاكي را

خدابا،باور افسردگان را،چون بهاران،زندگاني ده

و روح خستگان را هم،خروشي

جاوداني ده

كويري قلب تنهايان،به مهري،آبياري كن

به كوي بي كسان ،يك مهرباني،آشنايي را،تو راهي كن

هر آن كس را كه با هجر عزيزي امتحان كردي

به ياد خاطراتش،عاشقانه زندگي كردن،تلافي كن

بكوبان با سر انگشتان مهري،كوبه درهاي غربت را

بسوزان ريشه هاي سرد نفرت را

حبيبا سال نو را

سال نور و عاشقي فرما

بزرگا،زندگي كردن،نشانم ده

و راه و رسم دل دادن،ستاندن،پيش پايم نه

به كامم لذت با هم نشستن،مهر ورزيدن عنايت كن

فهيم ارزش هر لحظه ام گردان

بدانم خنده در آيينه بس زيباست

بفهمم بغض در آدينه ،دست ماست

بخوانم با قناري ها،خدا اينجاست

بجويم من خدايم،چون كه حق زيباست

عزيزا هفت سين عيدمان را

سايه سار سبز سيماي سحر خيزان سرو انديش ساعي،

مرحمت فرما

خدايا،؛باور تغيير را

اين كيميا درس بهاران را

دراعماق قلوب يخ زده

گرم و شكوفا كن

تو خار هر كدورت را

به گلبرگ گذشتي،بي اثر گردان

چكاوك را تو ياري كن

به آوازي ،دل همسايه مان را،شاد گرداند

شقايق را

كه دشت لخت و عريان ،شعله پوشاند

به خوشبختي،نشان كوچه بن بست ما را ده

نشان مردم اين شهر را،ياد بهارآور

خدايا،

در طلوع سال نو

آغاز راه سبز فرداها

تو قلب هر مسافر را

به نور معرفت

آگه به رمز و راز زيباي سفر فرما

بفهمان زندگي بي عشق ،نا زيباست

كه قدر لحظه ها

در لحظه ،نا پيداست